Durf je bang te zijn?

Deze zin staat er al even, op het bord in mijn praktijk:

‘Durf je bang te zijn?’

Je wilt op weg naar iets nieuws: een nieuwe stap in je persoonlijke ontwikkeling, een nieuwe baan of bijvoorbeeld anders omgaan met wat je belemmert. Het nieuwe heeft iets aantrekkelijks. Je verlangt ernaar en voelt dat het aan je trekt. Je ziet dat het oude pad niet meer helemaal past. Dus je besluit: ik ga het anders doen!

Vol goede moed maak je een plan en misschien zet je zelfs al een stap vooruit. En dan… ontstaat er onrust, angst, verwarring en/of twijfel. De trekkrachten die je in je oude patroon willen houden, zijn namelijk sterker – en met meer – dan de aantrekkingskracht van het nieuwe. Je autonome zenuwstelsel wil bijvoorbeeld het liefst dat je blijft doen wat je altijd al deed. Dat geeft voorspelbaarheid en voelt ‘veilig’, ook als dat in werkelijkheid niet altijd zo is. “Resultaten uit het verleden bieden garantie voor de toekomst”, lijkt het motto van je zenuwstelsel.

Zodra je angst of onrust ervaart, komen er dan ook allerlei automatische mechanismen op gang die je terugtrekken naar het bekende. Angst en onrust zorgen ervoor dat je geneigd bent ergens van weg te blijven en vormen daarmee stevige remkrachten op nieuwe bewegingen. De kans is dan groot dat je terugvalt in wat je altijd al deed, ook als dat je veel energie kost of je levensplezier in de weg staat.

Je angst en je verlangen zijn twee kanten van dezelfde medaille. Achter je verlangen zit je angst verborgen. Als dat niet zo was, had je de stap misschien allang gezet om dit verlangen te leven. Zodra je besluit om in beweging te komen en een plan maakt om iets te veranderen, komt de angst of onrust achter je verlangen tevoorschijn.

Je kunt je verlangen dus alleen leven als je bereid bent deze angst of onrust te voelen. En als je de angst niet wilt of durft toe te laten, zet je daarmee ook je verlangen in de koelkast.

Mooie theorie, en echt wel lastig soms in de praktijk. Ook als je al meerdere keren door die onrust en angst heen bent gegaan, komen er soms weer nieuwe uitdagingen waarbij de angst makkelijker wint van het verlangen.

En misschien schrijf ik dit daarom ook wel een beetje aan mezelf.

Een (jong) deel van mij vindt het namelijk spannend om mezelf en mijn werk zichtbaar te maken op social media. Want zodra ik iets plaats, heb ik geen controle over hoe het ontvangen wordt. Dat is natuurlijk ook zo als je live in gesprek bent met iemand, maar op de een of andere manier vindt een deel van mij dit bij social media onoverkomelijk. Angst is zelden rationeel, tenslotte…

Mijn verlangen zegt: laat jezelf zien, wees gewoon jezelf en deel wat je te bieden hebt.

Mijn angst zegt: het is niet veilig, misschien is een later moment beter, wacht nog maar even tot je het zeker weet, niet nu.

En dan kijk ik naar het bord in mijn praktijk:

‘Durf je bang te zijn?’

Ja. Ik durf nu de angst te erkennen, te voelen en erbij te blijven.

Want misschien gaat moed niet over het ontbreken van angst. Misschien gaat moed er juist over dat je de angst kunt voelen en tóch een stap zet in de richting van wat voor jou belangrijk is.

Dus… bij deze.

Met volle angst vooruit!

Met liefde, Fanny

#POM #Binnenwerk #IoPT #Transformatie