Ik ver-draag

Ik ver-draag

Ik draag verantwoordelijkheid.
Van het geluk van de ander.

Ik ben de oudste in ons gezin, geboren bij een vader en moeder die toen jong waren en die mij emotioneel niet altijd goed konden voorleven hoe dat moest. 

Mijn reactie daarop: ík nam het op me. Het zorgen voor de ander. Zorgen dat ik niets nodig had. Ik verdroeg wat er was. 

Dat was mijn plek.

Dit noemen we een ‘magische plek’: de plek die je ooit hebt ingenomen in je systeem van herkomst, en vanwaar je als vanzelf taken op je neemt waarvan je ooit dacht dat het de bedoeling was. Het werkt nog steeds door in de plek die je nu inneemt.

Ik ver-draag. 
Een veel te grote taak, die helemaal niet aan mij is. Dat weet ik nu.

Ik heb moeten leren hoe het is om klein te mogen zijn. Hoe ik om hulp kan vragen. Hoe het is om te ontvangen. Dat ik ook bang mag zijn en het niet hoef te weten. Dat ik ook in verbinding wil zijn met de ander. Dat ik de verantwoordelijkheid niet draag van de ander maar alleen van mijzelf. 

Welke plek jij hebt ingenomen en wat je daar nog steeds uit meedraagt?

Hier inzicht in krijgen verandert alles. Kiezen vanuit een vrije en authentieke plek. Dichter bij jezelf en herkennen wat van jou is en wat je uit loyaliteit aan je familiesysteem hebt gedragen.

Zo zet je je kwaliteiten in voor jezelf, op een manier die jou voedt.

Blij met dit werk op mijn pad.

Met liefde, Minke

#mijnplekinhetfamiliesysteem #rouwenverlies