Nakomertje

Als nakomertje was Ik altijd het enige kleintje in een wereld van Grote Mensen. Ik zei het nog tijdens de workshop Tussen Broers en zussen: Ik kan nog steeds het gevoel hebben dat ik er niet bij hoor. Als ik een vergadering inloop en iedereen is er al, dan kan ik me onmiddellijk klein en verloren voelen. Al die kundige mensen. Wie zit er nu op mij te wachten? Wat kan ik nou nog toevoegen?

Vandaag hadden we een vergadering bij Welopstellingen. Zoals altijd deden we ook een opstelling. Dat brengt ons altijd weer inzichten en verbinding.
Dit keer stelden we onze bijdrage aan Wel op. Tot mijn schrik zag ik de representant mijn bijdrage op best een grote afstand leggen. Ik dacht dat ik daar nu wel klaar mee was. Hoe krijg ik het voor elkaar om mezelf er altijd weer buiten te zetten?

Vervolgens gingen we allemaal op ons eigen grondanker staan. Ik herkende het beeld als een herinnering van vroeger, toen ik klein was en de grote mensen allemaal met elkaar bezig waren. Het werd me zo helder: Dit is mijn oude verhaal. Dit dient mij niet meer.

Hier en nu, in dit team, hoor ik er helemaal bij. Ik voeg iets toe, ik heb mijn eigen unieke bijdrage aan Wel. Ik weet het en ik wìl het. Ik bewoog naar voren en nam mijn eigen plek in de opstelling in.

Ondertussen hadden de andere teamleden ook hun beweging gemaakt.
Er ontstond een circel.
Een tandwiel.
Een vliegwiel!
Wij zijn WELopstellingen. Wij samen!

Met het schrijven van dit stukje herinner ik mij dat ik vanmorgen als laatste de vergadering inliep. En dat ik me  geen moment verloren heb gevoeld. In gedachten zie ik de lachende gezichten, hoe welkom ik was en hoe vanzelfsprekend ik mijn eigen plek in nam.

Het oude verhaal dient me niet meer.
De nieuwe werkelijkheid is veel mooier.

Met liefde, Kitty

#tussenbroersenzussen #persoonlijkegroei #familieopstellingen #vliegwiel