Niet aflatende innerlijke gids

Toen ik 26 jaar was en niet goed in mijn vel zat besloot ik 2 dingen: ik ga in therapie en ik ga mijn vader opzoeken.

Ik had mijn vader al 17 jaar niet gezien, hij was alcoholist, had geen alimentatie betaald en was gaan zwerven. Een traumatisch oorlogsverleden in Nederlands-Indië speelde vermoedelijk hierin een rol.Iets in mij zei: ik moet van mijn vader houden. Waarschijnlijk hield ik al van mijn vader, maar was dat door zijn gedrag en hoe wij over hem praatte versluierd geraakt.Het was een eenzame periode, mijn moeder was er niet blij mee en mijn broers en zussen hadden er verder ook geen behoefte aan.

Ik heb hem gevonden. Hoewel ik inmiddels volwassen was, was ik ook een kind van 7 dat haar vader zocht. Ik trof een man die vooral ook graag zijn verhalen aan mij kwijt wilde, verhalen die ik deels ook helemaal niet wilde horen. Lang verhaal kort: Ik heb 4 jaar contact met hem onderhouden tot hij op 64e jarige leeftijd overleed, wat overigens een opluchting voor me was. Het heeft me veel verwerking en innerlijk werk gekost.

Toch ben ik er zo blij mee dat ik het gedaan heb, het heeft mijn hart verder geopend, mijn wortels versterkt. Mijn latere werk voorbereid. En ik heb geleerd van mijn vader te houden, ik heb gezien hoeveel ik in essentie ook van hem heb gekregen.Het punt wat ik wil maken is dat er kennelijk een innerlijke drang in mij was dat dit “moest” doen. Een roep van mijn ziel, een dappere autonome keuze vind ik achteraf.

Dwars tegen de opvattingen van de rest van mijn familiesysteem in.Vanuit de eigen unieke ziel leven en alles wat ons daarvan af brengt onder ogen zien is mijn werk geworden. Naar de pijn toe bewegen, er doorheen gaan, het hart openen, moedig worden. Onze ziel is een niet aflatende innerlijke gids, steeds bereid ons ‘thuis’ te brengen en ons de juiste richting op te sturen. Daar ben ik ‘heilig’ van overtuigd.

Door vanuit de ziel te leven kun je jouw essentie meer en meer gaan ervaren, de innerlijke roep te volgend. Bereid zijn alles wat je tegenkomt aan te gaan, wordt dan, ook al kan het nog steeds pijnlijk zijn, een vreugdevolle levenshouding. ik houd zielsveel van mijn werk en ik ben dankbaar samen te werken met mijn partner Joost van Meurs.

Met liefde, Evelien

#Spiritueleleerweg #roepvandeziel #veldvernieuwer