Raak!

Ik heb thee gezet, even pauze tussen het thuiswerken door. En terwijl ik het labeltje van het theezakje lees – “every child is a hope for the world” – raakt mij dat ergens. Meestal moet ik juist een beetje lachen om die diepgaande, semi-spirituele teksten op theezakjes! Maar nu is het anders. Het laatste kind gaat binnenkort de deur uit. Het nest raakt verlaten. Maar ‘de wereld’ raakt rijker!

 Een sociale, slimme, zelfbewuste jongen. Weinig aanleg voor stress, veel aanleg voor verbinding. Studerend om leraar te worden. En ja… het is dus hoop voor de wereld, het grotere geheel als je kind letterlijk de wereld in gaat en zich nog meer op zijn eigen leven gaat storten.

 Naast een licht melancholisch besef voel ik vooral vreugde en trots. Niet omdat hij ‘zijn ouders achternagaat’, maar omdat wat hij op zijn stages en straks in zijn werk gaat doen, zoveel kan betekenen. Elke dag hebben leerkrachten, leraren en begeleiders in alle vormen van onderwijs weer de kans om liefde, hoop en ontwikkeling te brengen. Voor huidige en komende generaties. Zeker als je verbinding hebt met jezelf, de ander, je kwaliteiten én schaduwkanten. Open én stevig kunt zijn. Als je volwassen aanwezig kunt zijn in contact met je klas, groep of team omdat je weet wie je bent, waar je vandaan komt.

 Ik zie dat nu al bij hem. Wat een hoop voor de wereld, als zijn pedagogisch talent mag groeien en zich mag vermenigvuldigen met zijn authenticiteit, zijn leiderschap, zijn inlevingsvermogen en zijn talent om zich alléén verantwoordelijk te voelen voor wat bij hem hoort. Plekbewustzijn zonder dat zijn systemische ‘moedertjeeee!’ hem dat heeft ingepeperd, eerlijk waar! En ik voel de Hoop dat hij mag doorgeven aan pubers die te leren hebben, gezien willen worden en op hun beurt hun plek in de wereld vinden.

Met liefde, Ilja

#Welopschool #opleidingsystemischwerkenindeonderwijspraktijk #bijscholingsystemischbegeleiden #systemischwerken