September

September verraste mij met enorme moeheid. Die lijkt er ineens te zijn, maar waar die vandaan komt?
Mijn brein zoekt verklaringen. Het weer, de overgang van zomer naar herfst, de grijze lucht. Maar mijn lichaam weet het al en probeert een huil-luikje open te trekken.
Het herinnert zich wat mijn brein beschermend op afstand wil houden.

En dan realiseer ik me: Oooohhh…September. Ik was de afgelopen week zelfs al aan het speuren naar kastanjes. September. De maand waarin mijn zusje stierf. Meer dan 45 jaar geleden.
Ik sprak er met mijn moeder over en we haalden herinneringen op aan de begrafenis. In mijn beleving was ik vooral met mijn oma en zochten we kastanjes op de prachtige begraafplaats, in de beginnende herfst.

Dat het een afscheid was, heb ik toen nooit beseft of gevoeld. Ik heb ook niet bewust afscheid genomen. Niet tijdens haar ziekteproces, niet daarna. Ik was nog zo jong.
Later bleek het helend om via opstellingen bewuster te worden van wat er werkelijk toen allemaal gebeurde. De ontreddering van verlies. Met het bewustzijn van nu contact maken met het gemis en de heftigheid van toen.

Toch nog ‘dag’ zeggen.
En: ‘jij bent gestorven, maar ik leef.’

Het zijn zware thema’s. En tegelijk heeft het me verlicht om steeds meer de waarheid van dit alles aan te nemen. Om meer ruimte te maken voor dat leven.
Zo simpel is het natuurlijk allemaal niet. Het kan spannend voelen. Door het aangaan van die processen kom ik ook weer nieuwe aspecten tegen, waar het blijkbaar nu tijd voor is. Het universum heeft er kennelijk vertrouwen in dat ik dat nu kan dragen.

Ik niet altijd.
Maar het blijkt elke keer tóch zo te zijn. En uiteindelijk geeft het lucht. Ruimte. En zelfs energie — na moeheid — om te kunnen voelen wat er soms wat te lang onderhuids duwt en trekt.

Dat gunnen Minke en ik jou. Op 7 en 28 november geven we bij Welopstellingen een tweedaagse ‘Rouw en Verlies’.
Misschien is het voor jou een stap naar herstel. Misschien vooral erkenning van wat er is gebeurd en van jouw rouw en verlies. Je hoeft niets op te lossen.
Je hoeft nergens ‘doorheen’.
Alles is welkom. Elke vorm van verlies.
En jijzelf ook.

Met liefde, Ilja

#rouwenverlies #systemischeimpact