Uit zo’n systeem kom ik!

Ook al heb ik zelf geen groot verlies gekend van een persoon of een tastbare situatie, toch voel ik een diepe verbinding met het thema rouw en verlies.

En waarom? Omdat ik heel goed weet en heb ervaren wat er gebeurt wanneer een verlieservaring niet volledig aangenomen of gedragen kan worden in het leven. De consequentie daarvan is niet volledig emotioneel aanwezig zijn in het hier en nu. Er is dan een deel dat er niet kan of mag zijn. Omdat het te groot is of te pijnlijk. Omdat het misschien al in de kindertijd werd ervaren, in een periode waarin overleven voorop stond en er geen ruimte was voor emoties.

Wanneer daar geen ruimte voor maakt wordt, blijf je er als het ware altijd voor wegrennen.

Uit zo’n systeem kom ik. 
Een systeem waarin we doen alsof “het” niet bestaat. Alsof het er niet is, zodat we er ook niet bij hoeven te zijn. Het moeilijke, het ongemakkelijke, het krijgt geen plek.

Zo heb ik lang geleefd, zonder te weten dat ik zelf ook een groot gemis met me meedroeg. En hoe meer ik me ben gaan openen voor mijn diepere verlieservaringen, hoe duidelijker het werd: ik draag wel degelijk een groot verlies in mij.

Door dit te erkennen, kan ik er steeds meer mee zijn. Ik kan op nieuwe lagen voelen wat de impact ervan is geweest.
En voor mij is dat rouw. Laag voor laag. Alsof het helemaal uitgepeld en doorvoeld wil worden. Op alle niveaus.

Wanneer ik deze nieuwe werkelijkheid stukje bij beetje kan aannemen, wordt het ongemak dat die gevoelens met zich meebrengen langzaam draaglijker.

Mijn wens is dat we samen meer in en met rouw kunnen zijn.
Dat het normaler wordt om ook in deze donkere kanten aanwezig te laten zijn juist in het levende leven.
Zodat we steeds vollediger aanwezig kunnen zijn met alles wat er is.

Met liefde, Minke

#rouwenverlies #systemischwerken