Ver-ont-waardigd

Ik houd van het woord, je voelt je ontwaardigd en wilt daar gehoor aan geven.
Je wilt begrenzen, je fysieke en/of menselijke waardigheid inbrengen en terugnemen.

En ik vind dat altijd ook spannend.
In mijn dagelijkse leven ben ik bang dat ik het niet goed onder woorden breng (en dat is soms ook zo), bang voor de reactie van een ander. Bang niet begrepen te worden. Bang dat we er dan niet meer uitkomen met elkaar. En soms is dat ook zo en is begrenzen of elkaar loslaten de beste oplossing.

Ik kan me ook heel verontwaardigd voelen over hoe het in de wereld gaat.
Wat een onwaarachtigheid, wat een gebrek aan integriteit, wat een leugens, wat een gebrek aan liefde, wat een verwarringen ook.
Hoe lang laten we dit nog gebeuren?

Wanneer keren we naar binnen en nemen we onze waardigheid terug en gaan we daarvoor staan?
Wanneer gaan we pijn leren dragen, ons eigen angst voor tekort onder ogen zien?
Wanneer gaan we elkaar echt steunen hierin?
Wanneer gaan we weer worden die we in wezen al zijn?

Wanneer gaan we liefde in al haar verschijningsvormen weer het belangrijkste maken.
Wanneer gaan we schoonheid, innerlijke kracht, mededogen, waarheid, vreugde, en al die prachtige menselijke eigenschappen weer het belangrijkste maken?
Wanneer gaan we mooie initiatieven en creatieve plannen weer het belangrijkste maken?
Wanneer nemen we onze waardigheid terug!!!

Met liefde, Evelien

#opleidingsystemischwerken #spiritueleleerweg