What's in a name?

Ik heb mijn naam nooit mooi gevonden. Ten eerste waren er meer kinderen met mijn naam, waardoor hij niet alleen van mij voelde. Daarnaast vond ik hem in mijn reisjaren veel te Hollands, geen enkele mede-reiziger kon mijn naam uitspreken. 'Martsjie, Martha, Marché'. Het werd dan Martha of ik gebruikte mijn doopnaam Maria.

En toch is Maartje wel mijn naam. Het stak me altijd een beetje als een ander die niet correct kon uitspreken, want dan werd ik aangesproken met een naam die niet van mij was. Alsof de ander mij daardoor niet helemaal zag voor wie ik ben.

Misschien wel hierdoor heb ik er als docent altijd een punt van gemaakt om de namen van mijn leerlingen zo snel mogelijk uit mijn hoofd te leren en goed uit te spreken. Het maakt me tegenwoordig niet uit of ik een uur met een klas werk, een dag of een week. Elke sessie begint met het oefenen van de namen. Ik vraag altijd een plattegrond van de klas vooraf, waarvan ik de namen oplees.

Als ik voor het eerst in een klas ben kondig ik dit meestal ongeveer zo aan;
'Voordat we gaan beginnen met de les vind ik het belangrijk om jullie namen goed te oefenen want ik wil jullie namen leren kennen en graag goed uitspreken. Als ik jouw naam verkeerd zeg dan vind ik het fijn als je me verbetert. Alleen degene met die naam mag me verbeteren en ik zou het fijn vinden als er niet om gelachen wordt, want ik heb even oefentijd nodig. Ik wil hier graag mijn best voor doen en daar heb ik jullie hulp bij nodig. Kunnen we dat afspreken?'

Door de aankondiging van te voren gaat dit altijd respectvol. Ook maak ik bewust oogcontact met degene van wie ik de naam uitspreek en de intentie die ik daarin wil leggen is;
'Ik zie jou, jouw naam is....., fijn dat je er bent'.

Ik oefen ook de namen van de leerlingen die er niet zijn. Het geeft de boodschap dat wanneer een leerling er niet is, hij gemist wordt en toch nog bij de klas hoort en dat ik ook die namen graag goed uitspreek.

In mijn beleving is dit een belangrijke stap in een eerste kennismaking met een nieuwe groep. Ik maak de eerste interactie persoonlijk, neem tijd en moeite om elke leerling even echt te zien. Daarnaast stel ik me ook kwetsbaar en lerend op. Ik merk elke keer weer dat hierdoor in groepen de rust indaalt, ze komen allemaal aan de beurt, worden gezien en welkom geheten.
Het is daarna makkelijker om een les te starten, ze een persoonlijk compliment of feedback te geven, je hebt je immers al met elke leerling actief verbonden.  

Deze oefening kost je misschien 10 minuten, maar levert zoveel op in rust, verbinding en aandacht voor elkaar. Dus, start je deze week met een nieuwe klas? Of heb je misschien verschillende groepen voor je neus in het VO/MBO/HBO?

Elke leerling/student wil graag door jou gezien worden en dit is een laagdrempelige manier om een begin te maken met je verbinden met de klas(sen) die voor je zit(ten).

Ik wens iedereen een mooie start!

Met liefde, Maartje

#Welopschool #opleidingsystemischwerkenindeonderwijspraktiijk #systemischbegeleidenindeklas